huzur dolu

huzur dolu ya hoş geldiniz
 
AnasayfaAnasayfa  TakvimTakvim  SSSSSS  AramaArama  Üye ListesiÜye Listesi  Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  

Paylaş | 
 

 veysel karani

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Misafir
Misafir



MesajKonu: veysel karani   Cuma Kas. 21, 2008 4:55 pm

Veysel Karanî

Dünyaya gözlerini Karen köyünde açtı
Bir sabah seherinde doğdu Veysel Karanî
İçinden gelen hisle putpereslikten kaçtı
Nur oldu rahmet gibi, yağdı Veysel Karanî

Develerin çobanı vadilerin gülüydü
İnsanların gözünde divaneydi deliydi
Gönlü ulvî hislerle kaynaşan bir veliydi
Zifirî karanlığı boğdu Veysel Karanî

Huzuru tefekkürde, Hakkı zikirde buldu
Tevazuda yüceldi, nasıhatleri boldu
Tekvada eşi yoktu, kalbi imanla doldu
Hikmetleri gönlüne yığdı Veysel Karanî

Ufku öyle genişti semayı izliyordu
Dünyayı kurtaracak birini özlüyordu
Bir haber gelir diye yolları gözlüyordu
Çöllerin ortasında bağdı Veysel Karanî

Peygamber zuhur etti haberini almıştı
Kelime-i tevhidi hisleriyle bilmişti
Gidip göreyim diye anasına gelmişti
Anası yok der, boyun eğdi Veysel Karani

Peygamber aşkı ile yanıp tutuşuyordu
Duyduktan sonra onu anıp tutuşuyordu
Anası onu ölür sanıp tutuşuyordu
Peygamber sevgisinde dağdı Veysel Karanî

Anası der ki yavrum yüreğimi doğrama
Sen gidip gelesiye taş basarım bağrıma
Yalnız evinde git gör başka yere uğrama
Uçtu başı göklere değdi Veysel Karanî

Issız vadiler, dağlar, kızgın çölleri aştı
Peygamberin evine Medine’ye ulaştı
Peygamber Tebükteydi, önemli bir savaştı
Ağladı göz yaş ile çağdı Veysel Karanî

Peygamber Efendimiz seferinden dönünce
Doğru mescide koştu devesinden inince
Ashabına Üveysi övgü ile anınca
Herkesin yüreğine sığdı Veysel Karanî

Mikdat Bal
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
veysel karani
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
huzur dolu :: HUZUR DOLU EDEBİYAT :: ŞİİRLER-
Buraya geçin: